ΟΚ... Ημουν προετοιμασμενος αρκετα ψυχολογικα, οτι δεν θα ηταν ολα... ροδινα στο Στρατοπεδο σε οτι αφορουσε το αν θα μπορουσα να δω τους αγωνες του Θρυλου μου στο πρωταθλημα και στην Ευρωπη. Για να φτασουμε ομως σε αυτο επρεπε να γινουν οι πρωτες απαραιτητες κινησεις.

Σε πρωτη φαση, επρεπε να αναζητηθουν και οι υπολοιποι γαυροι του θαλαμου μου, οι οποιοι ησαν 7 και ενας εγω 8! Αμεσως καταλαβα οτι επροκειτο για... παλαβους, οσο κι εγω. Και εκεινοι ειχαν την ιδια ευλογη απορια με εμενα. Θα μπροουσαμε αραγε να δουμε τους αγωνες του Ολυμπιακου στην τηλεοραση;

Στο κεντρικο ΚΨΜ του Στρατοπεδου, Nova υπηρχε! Στο ΚΨΜ της μοιρας μας ομως, οχι! Οποτε επρεπε να ελπιζουμε οτι θα ανοιγε το κεντρικο για να δουμε τα παιχνιδια. Οπως και εγινε με τον Π.Α.Ο.Κ. την Α.Ε.Κ. και τον Πανιωνιο.

Στα Ευρωπαικα ομως;

Το πρωτο παιχνιδι ηταν σε ωρα... τραγικη για τηλεοραση (ητοι 13.00 το μεσημερι) και ειχα πειστει οτι δεν υπηρχε περιπτωση να το εβλεπα. Κανενα προβλημα (σχεδον). Ωρα φαγητου και κλεινομαστε στο θαλαμο για να ακουσουμε με θρησκευτικη ευλαβεια την... Λερα Σπορ, η οποια μονο μαυρες πλερεζες δεν κρεμουσε οποτε εχανε η Ρουμπιν, ενω ποτε δεν επαυε να μας θυμιζει ποσο ευθραυστο ηταν το 0-1 και ποσο επρεπε να προσεξει ο Ολυμπιακος...

Ελαφρας μορφης "αχ", "γαμωτο" κλπ, διεκοπταν την ησυχια του μεσημεριανου υπνου των υπολοιπων. Ηταν η ωρα περιπου 2.30 οταν ολος ο θαλαμος ξεσηκωθηκε πανηγυριζοντας με διαφορετικους τροπους το γκολ του Φουστερ, εξω απο τα επιτρεπτα πλαισια της... ωρας κοινης ησυχιας. Και πανω που ειπαν ολοι πως θα ηρεμουσαν, ο Καρρολ πιανει το πεναλτι για να ξεσηκωθουμε και παλι!

Το σφυριγμα της ληξης δεν βρηκε μονο τους παικτες ενα κουβαρι, αλλα και τους συγγαυρους φανταρους, που πανηγυριζαμε για την νικη κι ας μην την ειδαμε.

Την επομενη μερα, ο ενας απο τους συστρατευμενους ειχε παει στο 401 για εξετασεις και φροντισε να μας φερει εφημεριδα (συγγαυρικη αλληλεγγυη βλεπετε, και εγω το επραξα οταν πηγα!!!). Η αφισα κρατηθηκε και φυσικα κοσμησε το κρεβατι μου!

Φωτογραφία0076.jpg

Κινδυνος ουδεις. Αλλωστε οι περισσοτεροι αξιωματικοι και υπαξιωματικοι ηταν... γαυροι μεχρι το κοκκαλο!

Το χθεσινο παιχνιδι ομως του Ολυμπιακου με την Ρουμπιν θα μου μεινει χαραγμενο για παντα στην μνημη μου. Και ειναι ισως η κορυφαια ως τωρα ποδοσφαιρικη αναμνηση που θα εχω να λεω απο τον Στρατο!

Τα εν οικω μη εν δημω λενε, οποτε για καποιο λογο παραμειναμε στην αναφορα για περιπου μιαμιση ωρα. Η αναφορα ειχε αρχισει στις 21.34. Η ωρα περνουσε και διαφαινοταν πως το πρωτο ημιχρονο θα το χαναμε, οχι μονο απο την τηλεοραση αλλα και απο τα τρανζιστορακια μας! Σε καποια στιγμη αναπαυσης, το καλωδιο περασε μεσα απο το full face και συντονιστηκαμε!

Το παιχνιδι ειχε ξεκινησει και καπου στο 15-20 αν θυμαμαι καλα, σε σταση προσοχης, ακουγεται ενας... δυνατος ψιθυρος απο τον θαλαμο μου! Ποιος αλλος εκτος απο εμενα, που πανηγυριζε γκολ του Τζεμπουρ χαμηλοφωνα για να μην δωσει στοχο. Και ευτυχως στοχος δεν δοθηκε απο τον ψιθυρο, αλλα απο τους υπολοιπους συγγαυρους που εσπευσαν να ρωτησουν τα τοιαυτα!!!

Αργοτερα στον θαλαμο, καταφεραμε να τους ξυπνησουμε ολους, η τουλαχιστον να μην τους επιτρεψουμε να κοιμηθουν, φωναζοντας ποτε χαμηλοφωνα η ποτε δυνατα τα συνθηματα που ακουγαμε στο ραδιο. Ασυναισθητα καπου στο 85, οταν ολο το γηπεδο εβραζε, αρχισαμε και εμεις ακολουθως...

ΡΟΥ ΚΑΡΡΟΛ ΟΕΟΕΟΕ... ΟΕΟΕΟΕΟΕ... ΟΕΟΕΟΕΟΕ...

Και πως θα μπορουσα αλλωστε να ξεχασω αυτο το παιχνιδι αφου ηταν η πρωτη φορα που ρισκαριζα το καθαρο... στρατιωτικο μου μητρωο!!!!!!!!!!!!! Αλλα και 10 μερες και 20 να μου εριχναν χθες το βραδυ, δεν νομιζω πως θα με ενοιαζε ιδιαιτερα (χθες!!!)!