Ο ορισμος "Derby" προερχεται απο την Αγγλια. Πολλοι ειναι της αποψης οτι προκειται για τον αγωνα αναμεσα σε δυο πολυ μεγαλες ομαδες, και εχει το χαρακτηρα του αμφιρροπου ματς. Ετσι βεβαια εχει καταντησει να λεγεται σημερα, και ειναι γενικως αποδεκτο.

Ομως, για την ακριβεια, derby στην Αγγλια σημαινει "ο ποδοσφαιρικος αγωνας αναμεσα σε ομαδες που προερχονται απο την ιδια πολη". Στην χωρα μας διατηρειται σε καποιες περιοχες, κυριως στην Θεσσαλονικη. Αλλα ας τα δουμε πιο αναλυτικα σε αυτο το μικρο αφιερωμα.

- Ντερμπι υπο την εννοια του El Classico.

alt

(και τα διαπιστευτηρια)

Για την χωρα μας ασφαλως και ειναι το ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ. Αγωνας που ολοι οι ελληνες περιμενουν. Το κοκκινο με το πρασινο. Η ομαδα του Πειραια εναντιον της ομαδας των Αθηνων. Εξ ορισμου δεν ειναι ντερμπι της ιδιας πολης, αλλα των δυο, κατα γενικην ομολογια, μεγαλυτερων ομαδων της χωρας. Αν και πλεον στη σημερινη εποχη, εχουμε φτασει να λεμε αγωνες "ντερμπι" αυτους που ανοιγουν οι περισσοτερες μυτες και πεφτουν τα περισσοτερα μπουκαλια.

Αγωνας ντερμπι του Πειραια.

alt ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΕΘΝΙΚΟΣalt

Μεχρι σημερα, δεν καταφερα να ζησω απο κοντα αυτο που λεγεται "το ντερμπι του Πειραια" αναμεσα σε Ολυμπιακο και Εθνικο. Ισως γιατι η τελευταια φορα που θυμαμαι τον Εθνικο στα μεγαλα σαλονια ηταν το 1997!!! Και μαλιστα, απο το supersport τοτε θυμαμαι εκεινο το τουβλο του Γεωργαμλη στο Ολυμπιακο Σταδιο, που για ενα ημιχρονο εδινε νικη στον Εθνικο. Μετα βεβαια ανελαβε δραση ο Αλεκος! Τα προηγουμενα χρονια απλως παρακολουθουσαμε απο την τηλεοραση και ποτε απο το Καραισκακη, οταν το 1992 ο Εθνικος ηταν μια εξεχουσα ομαδα στο πρωταθλημα, εχοντας Δημοπουλο, Στρακοσια και αλλους...

Παλιοτερα βεβαια τα πραματα καθε αλλο παρα ηρεμα ηταν. Και μιλαμε δεκαετιες 60, οταν 300 ατομα τουλαχιστον, επαιζαν τσιμεντοπολεμο στο παλιο Καραισκακη με τους φιλαθλους του Ολυμπιακου. Ο Εθνικος Πειραιως, ηταν η "αριστοκρατια" του Πειραια, ενω ο Ολυμπιακος ηταν η απλη ομαδα του λαου, των εργατων του λιμανιου και γρηγορα ξεσπασε η κοντρα.

Σε αντιθεση με το σημερα, απο τον Εθνικο εχουν περασει πολλοι και σπουδαιοι παιχτες. Μερικοι απο αυτους, ηταν ο Ιντζογλου, ο Αρβανιτης, ο Μπατιστα, ο Νινιαδης, ο Καψης, ο Τσιαρτας, ο Γεωργαμλης, ο Επαλλε, ενω την καριερα του στον Εθνικο εκλεισε ενας απο τους μεγαλυτερους ξενους που φορεσε τη φανελα του Θρυλου.

alt Ο Ζιοβαννι Σιλβα Ντε Ολιβειρα με την φανελα του Εθνικου σε ηλικια 37 ετων.

Το Ντερμπι των Αθηνων - Παναθηναικος - Α.Ε.Κ.

alt alt

alt

Απο τα παλια χρονια, το ντερμπι Παναθηναικου και Α.Ε.Κ. ηταν εντελως διαφορετικα. Παρα την αντιπαλοτητα, αναφερουμε ενα περιστατικο απο εναν φιλικο αγωνα στην περιοδο της Γερμανικης Κατοχης στην Ελλαδα.

Βρισκόμαστε την άνοιξη του 1942 και ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει την ΑΕΚ σε φιλικό παιχνίδι στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας (είχε επιταχθεί από τους Γερμανούς) η οποία έχει γεμίσει από 15.500 θεατές. Οι παίκτες των δύο ομάδων είχαν κανονίσει μεγάλο μέρος από τα έσοδα να πάνε στο νοσοκομείο της Σωτηρίας όπου νοσηλεύονταν εκατοντάδες αθλητές. Ωστόσο κάπου εκεί μπήκε ο ...δάκτυλος του Γερμανού κατακτητή καθώς οι Γερμανοί όρισαν έναν Αυστριακό διαιτητή ο οποίος ήταν αξιωματικός των δυνάμεων κατοχής. Επιπλέον δεν τους επιτράπηκε να πάρουν μέρος από τα έσοδα. Η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν άρεσε τόσο στον αρχηγό του Παναθηναϊκού Κρητικό όσο και του «δικέφαλου» Κλεάνθη Μαρόπουλου όπου και αποφάσισαν να μην αγωνιστούν . Χαρακτηριστικές είναι οι μαρτυρίες του Μαρόπουλου όπου θυμάται «Βγήκαμε στον αγωνιστικό χώρο και οι δύο ομάδες μαζί, χαιρετίσαμε τους φιλάθλους, κι αντί ν'; αρχίσουμε τον αγώνα, ανεβήκαμε στις εξέδρες κι αρχίσαμε να εξηγούμε στον κόσμο τι ακριβώς είχε γίνει. Ο κόσμος δέχτηκε τις εξηγήσεις μας. Αυτό που επακολούθησε δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε. Αγανακτισμένοι οι φίλαθλοι όρμησαν στον αγωνιστικό χώρο και κυριολεκτικά δεν άφησαν τίποτε όρθιο. Οι ξύλινες εξέδρες ξηλώθηκαν, τα δοκάρια ξεριζώθηκαν, συνθήματα υπέρ των ποδοσφαιριστών.Τα επεισόδια πήραν έκταση και γρήγορα σχηματίστηκε αντιφασιστική διαδήλωση, που έφτασε μέχρι την Ομόνοια. Οι φίλαθλοι-διαδηλωτές διαλύθηκαν μόνο με την εμφάνιση των γερμανικών δυνάμεων Κατοχής...»
altalt

Και φυσικα δεν θα μπορουσε να λειψει και το ντερμπι της Θεσσαλονικης.

Ιστορια του πρωτου τελικου του 1970

Το πρώτο κορυφαίο ραντεβού των δύο ομάδων, στο κύπελλο ήταν αναμφίβολα ο τελικός του 1970, όπου ο νικητής θα γινόταν η πρώτη ομάδα της Θεσσαλονίκης που θα κατακτούσε το κύπελλο.

Μόλις στο 8ο λεπτό, ο Μανώλης Κεραμιδάς, από σέντρα του Αλέκου Αλεξιάδη, με ιδανικό πλασέ νίκησε τον Χριστοδούλου και έδωσε τον τίτλο στον Αρη.

Οι θύρες στο Καυτατζόγλειο εκείνο το βράδι της 28ης Ιουνίου 1970 είχαν ανοίξει σχεδόν τέσσερις ώρες πριν το παιχνίδι και τα 46.695 εισιτήρια που κόπηκαν ήταν τεράστιος αριθμός (πάνω από 50.000 θεατές βρέθηκαν στο γήπεδο).

Ο Αρης έπαιζε χωρίς το μεγάλο του αστέρι, τον Τάκη Λουκακίδη, του οποίου είχε κρατηθεί το δελτίο από τον διαιτητή Λέλο Βαμβακόπουλο στον ημιτελικό με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη.

"Εις την πόλη εξάλλου μεγάλαι ομάδες Αρειανών φιλάθλων πανηγύριζαν μέχρι των πρωινών ωρών", είχε γράψει χαρακτηριστικά ο Τύπος της Θεσσαλονίκης την επομένη μέρα, ενώ ο Μανώλης Κεραμίδας είχε μπει στο πάνθεον των ηρώων του Αρη (με την κλασική ατάκα "Μα τι κεραμίδα έφαγε στο κεφάλι ο ΠΑΟΚ" να αποτελεί το ανέκδοτο των φίλων του Αρη για πολλά χρόνια).

Ο ΠΑΟΚ, είχε φτάσει τότε στον πρώτο, από τους πέντε συνεχόμενους τελικούς κυπέλλου στη δεκαετία του 1970 (κατέκτησε τους δύο) όπου μεσουρανούσε, κατακτώντας και το πρώτο του πρωτάθλημα (1976).
Σε αυτόν τον τελικό βρέθηκε να κυνηγάει από νωρίς, αλλά είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει, όταν κέρδισε πέναλτι.
Ο μεγάλος Γιώργος Κούδας, πήγε να το εκτελέσει, αλλά τότε, ο αμυντικός των "κίτρινων", Αγγελος Σπυρίδων πήγε δίπλα του και άρχισε να "παίζει" με τη μπάλα. Ο διαιτητής του έκανε νόημα να απομακρυνθεί, αλλά αυτός μετά από λίγο ξαναμπήκε στην περιοχή. Ο Κούδας είχε εκνευριστεί αρκετά και έστειλε τελικά τη μπάλα άουτ !